14 ژوئن 2023 - بهبود در سطوح قند خون، رسیدن قند خون به محدوده طبیعی و قطع نیاز به دارو می تواند در برخی از بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 که تحت درمان سبک زندگی، درمان دارویی موقت، جراحی چاقی یا ترکیبی از این درمان ها هستند، رخ دهد. با این حال، این پدیده که به remission یا بهبودی از دیابت معروف است، هنوز به طور کامل در تنظیمات مراقبت های معمول شناخته نشده است، و بسیاری از عوامل مرتبط با آن باید روشن شوند. علاوه بر این، از آنجایی که تفاوت‌هایی در ترشح و مقاومت به انسولین بین جمعیت‌های آسیای شرقی و غربی وجود دارد، به نظر می‌رسد تاریخچه ی طبیعی دیابت بین جمعیت‌های غربی و آسیای شرقی تفاوت زیادی دارد.

این نگرانی ها دکتر کازویا فوجیهارا و همکارانش را به بررسی بروز بهبودی و عود یک ساله ی دیابت و عوامل مرتبط با آن، در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 سوق داد. در مقاله ی آنها که در ژورنال دیابت، چاقی و متابولیسم منتشر گردید، نویسندگان به این سؤالات تحقیقاتی با استفاده از پایگاه داده کلینیک های متخصص پرداختند. آنها داده های گروه مطالعاتی مدیریت داده های بالینی دیابت ژاپن (JDDM) را که یکی از بزرگترین گروه های ژاپنی مبتلا به دیابت نوع 2 است، تجزیه و تحلیل کردند. آنها اطلاعات 48320 فرد مبتلا به دیابت را در ژاپن ردیابی کردند.

در یک بخش از مطالعه، آنها نرخ بهبودی را در هر 1000 سال-نفر محاسبه کردند. نویسندگان گزارش کردند که میانگین پیگیری 5.3 سال بود. در طول دوره مطالعه، 3677 مورد بهبودی رخ داد. بروز کلی بهبودی در هر 1000 سال-نفر 10.5 بود که مشابه 9.7 در بریتانیا بود. علاوه بر این، در افرادی که سطح هموگلوبینA1c  آنها بین 48 تا 53 میلی مول در مول (6.5٪ تا 6.9٪) بود، کسانی که در ابتدا داروهای کاهش دهنده گلوکز مصرف نمی کردند، و کسانی که کاهش شاخص توده بدنی مساوی یا بیش از 10 درصد رادر یک سال تجربه کردند، بروز بهبودی به ترتیب 27.8، 21.7 و 48.2 بود.

جنس مرد، مدت زمان کوتاه تر، HbA1c پایه پایین تر، BMI پایه بالاتر، کاهش BMI بیشتر در یک سال، و عدم مصرف هیچ یک از داروهای کاهش دهنده گلوکز در ابتدا، به طور قابل توجهی با بهبودی مرتبط بود. نتایج مشابهی با حفظ بهبودی بیش از یک سال به عنوان یک پیامد به دست آمد.

در بخش دیگری از مطالعه، محققان عواملی را که عود بیماری را در یک سال پیش‌بینی می‌کردند، آشکار کردند. از میان 3677 نفری که وارد دوره بهبودی شدند، دو سوم (2490) طی یک سال مجددا به دیابت مبتلا شدند. طول مدت طولانی‌تر دیابت،BMI  پایین‌تر در ابتدا و کاهش BMI به میزان کمتر در طی یک سال به طور قابل‌توجهی با عود بیماری مرتبط بودند.

پروفسور Sone، در مورد اهمیت یافته های خود گفت: در مقایسه با غربی ها، در افراد آسیایی حساسیت به انسولین بالاتر و پاسخ حاد به انسولین کمتر است. علاوه بر این، آسیایی ها سطح چاقی بسیار پایین تری نسبت به غربی ها دارند و پاتوژنز دیابت شیرین بین این دو بسیار متفاوت است. بنابراین، روابط بین BMIپایه و کاهشBMI با بهبودی و عود ممکن است در آسیای شرقی بیشتر از جمعیت‌های غربی باشد، که دلالت بر تفاوت‌های قومی در بازگشت از هایپرگلیسمی آشکار به سطوح گلوکز تقریباً طبیعی دارد.

در حالی که یافته های این مطالعه ی تحلیلی، چشمگیر است و بینش جدیدی را در مورد بهبودی بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 ارائه می دهد، نویسندگان خاطرنشان کردند که مطالعه حاضر یک مطالعه مشاهده ای است و رابطه علت و معلولی را نشان نمی دهد و نیاز است تا با مطالعات مداخله ای آتی در مورد سبک زندگی و یا دارو، تأیید شود که چه تعداد از افراد واقعاً به بهبودی می‌رسند و وضعیت بهبودی در دنیای واقعی چقدر طول می‌کشد.

منبع:

https://medicalxpress.com/news/2023-06-remission-people-diabetes-real-world.html